تا به حال آیا به وافی رفته اید؟... (شعر: شهر من کلارآباد)

- مردمان   شهر   من،   اینجا   کجاست؟          شهر   ما،   حتما    کمی   نا   آشناست

ما    میان   سطر     دریا     گم     شدیم          توی   نقشه  از  یه  خط،  کمتر   شدیم

- با    شمایم،     مردمان    شهر     من          ای     کلارآباد     زیبا،    ای      وطن

قلب    ما    اینجا    میان    جاده  هاست          بهترین    دریای    دنیا    مال    ماست

- گه    گداری   از   کیاده     پر     بزن          در    تفرجگاه   به    دریا    سر   بزن

- روی  پل،   جایی   پراز  افسانه هاست          زیر   پل،  تفریح   و   صید   ماهیاست

من  بگویم    می روی   آنجا    که   نخل          در   نگاه   خالی اش   دارد  یه   دخل؟

- آنچه     می گویم    کسی    شاید   ندید          نخل   تنها  را   فقط   یک   سایه   دید

- ساحل    ما      بی نهایت      دیدنیست          خنده های   موج   و  ساحل   چیدنیست

یک   شب   آنجا   خیمه ای  برپا    بکن          غصه  هایت     را   همانجا    تا   بکن

آتشی   روشن   کن،  آنجا   چوب  هست           دوغ  و  طعم  یک   کباب خوب  هست

- شهر    ما    میدان    زیبایی    نداشت           یک  نفر  آمد    درونش   لاله   کاشت

اینک   این   میدان   فضایی    دیدنیست           لاله  های   سرخ      آن    بوئیدنیست

- تک   بلوط   دور   میدان    را    ببین           ساعتی    را    زیر    پاهایش   بشین

خاطراتی     دارد    او    از    شهر  ما            از    چمنها،     بوته ها،    پروانه ها

چون    شنیدی  در  برش عکسی  بگیر           بعد    رفتن،    بحر   آن   قابی   بگیر

- شهر ما  تازه  شروع  شد،  گوش  کن           چای   آنرا    توی   لیوان   نوش  کن

قبل  پل،  مردم  به  من  گفتند   کجاست؟           پارک   معروف  شماها  پس  کجاست؟

- مردمان     شهر   من،    بهتر   بگیم            از    کلارآباد     بالا       هم      بگیم

ما   اِرَم   داریم  و  وافی   سمت    کوه            عمر   آنها    می رسد    تا   جد   نوح

- تا  به   حال   آیا  به  وافی  رفته اید؟             تک  درخت   سرو   آن  را  دیده اید؟

پیکرش    را  با    خدا    قدمت    زدند            دامنش   را  یک   بغل   حاجت   زدند

در    ضریح   نقره    فامش  رازهاست            یادگار     حیدر     و      سجاد  هاست

- روبه  روی  صحن  وافی، صد  شهید            منتظر   هستند    به  آنها    گل   دهید

یاسر  و  سلمان   و   قاضی،   مرتضی            مجتبی،  احمد   حسن،   موسی،  رضا

- آن    شهیدان،  مردمان   شهر    من            قسمتی   از    شهر   مایند    در  وطن

یادشان    در   دست   آن     شمشادها             تا   همیشه    می رود   سمت      خدا

- از  پل    دوم   به   مغرب   می رویم            سوی    شهرداری    زیبا     می رویم

حتما      آنجا     مردمانش    دیدنیست            زحمت  و  کوشش  در  آنجا   واقعیست

- روبروی    دفتر     شورای     شهر            یک   درخت   سبز   تنها    کرده   قهر

مردمان   شهر  من،   او  با   شماست            تا    بدانید    این    کلارآباد    ماست./

مهدی خداوردی پور     اول آبان هزارو سیصدو هشتادو هفت

/ 1 نظر / 21 بازدید

سلام وب خوبی داری به وب منم سربزن خوشحال میشم بیای وب من یه یه وب انتخاباتیه بیاونظرت روبگو منتظرحضورت هستم[گل][گل]