قسمتی از شعر (سایه های سپید) اردیبهشت 1381 بجنورد

میز ِ کار ِ چوبی ِ کنج اتاق

قلم و کاغذ ِ شعر ِ بی جواب

همه، بی سایه و بی رنگ شدند

گرد و خاک جای عکس من و تو

سالیانیست، که در قاب شده

ساعتی را که به دیوار زدی

بی تو هرگز ندوید

خاطراتی که به شوق تو در آن می چرخید

روی آن عقربه ها، خاک شدند

آخرین لمس تو بر چهره ی یاس

روی میز ِ کار ِ من، خشکیده

پنجه هایی که به آن حس می داد

با خیال عشق تو، خاک شده

قاب عکس ِ خالی ِ کنج اتاق

غیر تصویر تو، هرگزبه کسی جای نداد ...

قسمتی از شعر (سایه های سپید) اردیبهشت 1381 بجنورد

/ 0 نظر / 15 بازدید